Kredi kullanan vatandaşın hayat sigortası yaptırması aslında yasal bir zorunluluk niteliğinde karşımıza çıkmıyor; lâkin, hem vatandaşlar hem de bankalar için çok ciddi bir teminat ve sonuna kadar da desteklenmesi lazım geliyor…

Bunun yanı sıra vatandaş banka kredisi için hayat sigortası şirketlerine yılda 4-5 milyar lira para ödüyorsa, daha fazla bilgiyi de rekabete açık bir sistemi de hak ediyor.

Bankalarla vatandaş arasındaki kredi, kredi kartı, banka masrafları sık sık gündeme gelen bir konudur…

Son yıllarda bu konuda önemli kısıtlamalar getirildi, bazı keyfi ve kanunsuz uygulamalara son verildi.

Tüketici kanununa göre, her ne kredi alırsanız alın, hayat sigortası yaptırmanız bir zorunluluk değil. Yani tamamen tercihinize kalmış.

Hazine’nin 2015 yılında yaptığı düzenlemeye göre tüketici, kredi ile bağlantılı bir poliçeyi, teminat ve süreye uygun biçimde istediği şirkete yaptırabilir.

Hayat sigortaları bankalar için çok ciddi bir teminat. Vatandaş için de öyle...

Misal, bir bankadan ihtiyacınız için kredi aldınız ve vefat ettiniz. Hayat poliçesi sayesinde sizden sonra kalanlar krediniz için her hangi bir ödeme yapmak zorunda kalmıyor. Banka, sigorta şirketinden kredinin tamamını tahsil ediyor. Bununla da kalmıyor, eğer kredinin tamamı kapsam dahilindeyse, o güne kadar ödenen taksitleri de murislere ödüyo geri ödüyor…

Hem bankalar hem de mirasçılar için çok önemli bir teminat hayat sigortası.

O yüzden Türkiye’de hayat sigortasının ve sigortacılığının gelişmesi, desteklenmesi şart…

Avrupa’da, her 100 kişiden 87’sinin hayat sigortası bir şekilde var. Kalan yüzde 13’lük kesim ise, ya ülkelerinin sosyal güvencesinde, ya da maddi durumu çok yüksek olan kişiler… ABD’de oran daha düüşk ama yin de nüfusun yüzde 69’una tekabül ediyor.  Latin Amerika ülkelerinde de, genel toplamda nüfusun yüzde 70’ten fazlasının hayat sigortası poliçesi imzaladığı açık ve bilinen bir gerçek… En yüksek oran ise Arjantin ve Şili’de…

EKONOMİNÖRİST HABER